Kazimierz Kummer urodził się w 1934 roku w Dąbrówce w powiecie tucholskim. Okupacyjne dzieciństwo spędził pod Stargardem Gdańskim. Po wojnie wraz z rodzicami zamieszkał w Ogorzelinach niedaleko Chojnic. W latach 1947?1951 uczęszczał do gimnazjum w Chojnicach, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, był współzałożycielem Studenckiego Teatru Satyry ?Żółtodziób?.
W 1953 roku został aresztowany z powodów politycznych, następnie skazany na rok obozu pracy. Mimo problemów z UB, ukończył studia i już w 1956 roku podjął współpracę z poznańskimi pismami: ?Wyboje? i ?Tygodnik Zachodni?. W tym czasie zamieszkał w Bydgoszczy i został redaktorem audycji literackich w Rozgłośni Polskiego Radia. Współpracował z pismami regionalnymi i krajowymi: ?Pomorzem?, ?Faktami i Myślami?, ?Wiatrakami? i ?Odrą?. Publikował reportaże, felietony i drobne utwory prozatorskie.
Opublikował za życia tylko jedną powieść – ?Klatka?. Była to niezwykle interesująca opowieść o pierwszych tygodniach wojny w Bydgoszczy, oparta na relacjach świadków oraz uczestników wydarzeń i starannie zebranych faktach. ?Klatka? zapowiadała dobrego, a może nawet znakomitego prozaika. Jednak rok po wydaniu powieści Kummer już nie żył. I nie napisał żadnej następnej . Dziesięć lat po jego śmierci ukazał się tom prozy zatytułowany ?Namiętności?, na który złożyły się wcześniej drukowane w czasopismach literackich opowiadania.
Kazimierz Kummer był laureatem wielu konkursów dziennikarskich i literackich, a jego pierwsza i niestety jedyna powieść ?Klatka? została wyróżniona w konkursie Wydawnictwa Morskiego w Gdyni i Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy.