Uzasadnienie wniosku, z jakim wystąpił do Senatu UKW Wydział Humanistyczny.
Idea przyznania doktoratu honoris causa wyraża uznanie dla zaangażowania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego w budowę niepodległego i suwerennego Państwa, a zwłaszcza promowanie patriotyzmu wynikającego z dziedzictwa historycznego Polski, tradycji narodowych i współuczestniczenia we wspólnocie państw europejskich. Asumptem do wystąpienia z wnioskiem jest wola wyróżnienia Bronisława Komorowskiego jako historyka i męża stanu, działacza opozycji w PRL, współtworzącego po 1989 roku wolną i demokratyczną Polskę, stojącego na czele Ministerstwa Obrony Narodowej (2000-2001), Sejmu (2007-2010) a obecnie Urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w kadencji 2010-2015. Działalność Bronisława Komorowskiego związana była zawsze z pielęgnowaniem wartości narodowych i przywracaniem ich świadomości historycznej Polaków. Znalazło to między innymi wyraz w patronowaniu nowoczesnemu systemowi ochrony Pomników Historii Polski. Prezydent Bronisław Komorowski zabiega nieustannie o utrzymywanie więzi z sąsiednimi państwami, odwołując się do chrześcijańskiego dziedzictwa kulturowego, jednoczącego przed wiekami wielkie obszary międzymorza bałtycko-pontyjskiego.
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego pragnie uhonorować działalność Prezydenta Bronisława Komorowskiego w zakresie budowy porozumienia między przeszłością i przyszłością Polski oraz konsekwentnego podkreślania wspólnej historii narodów Europy Środkowowschodniej. Wzorcową rolę w tym zakresie mają odgrywać doświadczenia historyczne Polski w budowie demokratycznego państwa po 1989 roku. Do tej pory działania te znalazły uznanie w przyznanych Prezydentowi za granicą honorowych tytułach doktorskich uniwersytetów w Wilnie, w Segedynie na Węgrzech, a ostatnio Mołdawskiej Akademii Nauk w Kiszyniowie. Świadczą one o wielkim zaangażowaniu Prezydenta Bronisława Komorowskiego w promowanie zbliżenia krajów Unii Europejskiej i ich sąsiadów na Wschodzie. Prezydent Bronisław Komorowski za swoją postawę i zaangażowanie proeuropejskie nagrodzony został między innymi Orderem Księcia Jarosława Mądrego na Ukrainie (2008), Królewskim Orderem Serafinów w Szwecji (2011), Orderem Zasługi Republiki Włoskiej (2012), Krzyżem Wielkim Legii Honorowej we Francji (2012), Orderem Infanta Henryka w Portugalii (2012) i Krzyżem Wielkim Orderu Trzech Gwiazd na Łotwie (2012).
Bronisław Komorowski urodził się 4 czerwca 1952 roku w Obornikach Śląskich. Jako uczeń XXIV Liceum Ogólnokształcącego im. Cypriana Norwida w Warszawie brał udział w wiecach zorganizowanych po wydarzeniach marcowych 1968 roku. Za swoją działalność opozycyjną został po raz pierwszy zatrzymany w 1971 roku. Związał się z ruchem harcerskim, aktywnie wspierając go do dnia dzisiejszego. W 1977 roku ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Zaangażowany był w działalność opozycyjną w ramach Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, za co skazany został na areszt w 1979 roku. Od 1980 roku działał w Regionie Mazowsze NSZZ Solidarność.
W czasie stanu wojennego internowany. Należał do założycieli podziemnego pisma ?ABC. Adriatyk, Bałtyk, Morze Czarne?, w którym zajmował się problematyką polsko-litewską. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1989 roku, jako poseł na Sejm kolejnych kadencji, prowadził dynamiczną działalność na rzecz ugruntowania przemian demokratycznych w naszym kraju. W latach 1990-1991 i 1993 był wiceministrem obrony narodowej ds. wychowawczych w rządach Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej. W latach 2000-2001 pełnił funkcję ministra obrony narodowej. Od 2005 do 2007 roku był wicemarszałkiem Sejmu, natomiast w latach 2007-2010 pełnił funkcję marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Bronisław Komorowski łączył zawsze polityczną aktywność i społeczne zaangażowanie, wspierając między innymi Polaków na Litwie. Wyrażał przy tym przekonanie, że Polacy i Litwini mają nie tylko wspaniałą historię wzajemnego braterstwa, ale także przed sobą wielkie wyzwania przyszłości.
Rada Wydziału Humanistycznego pragnie podkreślić, że wzorce historyczne oparte na idei wspólnej tradycji narodów zamieszkujących międzymorze bałtycko-pontyjskie sięgają epoki w dziejach Polski, gdy Bydgoszcz, obecnie siedziba Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, przeżywało czas rozkwitu. Monety bite w królewskiej mennicy bydgoskiej nosiły na sobie herb Pogoni. Silne związki bydgosko-litewskie uwieńczone zostały konferencją ?Millenium Litwy 1009-2009?, zorganizowaną przez Wydział Humanistyczny. Społeczność akademicka Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego poparła w ten sposób wspólnotowe wartości historyczne Europy Środkowowschodniej, propagowane konsekwentnie przez Bronisława Komorowskiego.
Mąż stanu i Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Na skutek śmierci prezydenta Lecha Kaczyńskiego w katastrofie lotniczej 10 kwietnia 2010 roku, jako marszałek Sejmu, Bronisław Komorowski przez trzy miesiące pełnił obowiązki Prezydenta RP. Po zwycięskich wyborach rozpoczął 6 sierpnia 2010 roku pięcioletnią kadencję prezydencką złożeniem przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym. Od tego momentu Prezydent Bronisław Komorowski rozpoczął kadencję męża stanu, który ? budując przyszłość Polski ? sięga do wzorców narodowej tradycji historycznej, szczególnie wartościowych obecnie idei nowoczesnego patriotyzmu, tolerancji i współpracy. Przesłania Prezydenta mają wielką wartość dla Bydgoszczy, od początku swego istnienia prezentującej wizerunek miasta wielu kultur i narodowości. Jako mąż stanu, Prezydent Bronisław Komorowski wspólnie z Prezydentem Niemiec złożył hołd ofiarom nazizmu w byłych hitlerowskich obozach zagłady ? w Auschwitz i Sachsenhausen, z Prezydentem Rosji w kwietniu 2011 roku udał się do Katynia, natomiast w listopadzie 2011 roku wraz z Prezydentem Ukrainy wmurował akt erekcyjny Polskiego Cmentarza Wojennego w Bykowni. Podejmowane przez Bronisława Komorowskiego działania przyczyniają się do budowania relacji międzynarodowych z myślą o przyszłości, na fundamencie pojednania opartego na prawdzie.
KONKLUZJA
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski reprezentuje w swojej działalności harmonijne połączenie wiedzy historycznej z umiejętnym jej zastosowaniem do tworzenia dobrych relacji między narodami Europy Środkowowschodniej, opartych na wielowiekowej wspólnocie dziedzictwa kulturowego. Jako mąż stanu promuje wartości nowoczesnego patriotyzmu, uwzględniającego pielęgnowanie wspólnego dobra narodowego na tle zjednoczonej Europy XXI wieku. Przyznanie tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy będzie dowodem na honorowanie przez naszą wspólnotę akademicką dobra wspólnego, wynikającego z szacunku wobec demokracji i humanizmu, pojednania z przeszłością, dialogu i otwartości na innego człowieka.
———————————————
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego przyznał dotąd tytuł doktora honoris causa następującym osobom:
- 2012 r. – prof. dr hab. inż. Michał Kleiber, prezes Polskiej Akademii Nauk
- 2010 r. – prof. Jerzy Brzeziński, jeden z najwybitniejszych metodologów nauk społecznych w Polsce
- 2009 r. – prof. Henryk Mikołaj Górecki, w uznaniu wielkich zasług dla polskiej kultury i prof. Karol Modzelewski, historyk i polityk, senator I kadencji senatu
- 2008 r. – prof. dr hab. Henryk Józef Muszyński, metropolita gnieźnieński
- 2007 r. – prof. zw. dr hab. Zbigniew Kwieciński, nauki pedagogiczne, pedagogika ogólna, polityka oświatowa, socjologia edukacji
- 2006 r. – prof. zw. dr hab. Edward Bereza, językoznawstwo, historia języka polskiego, dialektologia i onomastyki
- 2005 r. – prof. zw. dr hab. Jerzy Lesław Wyrozumski, historyk
- 2004 r. – prof. zw. dr hab. Tadeusz Wacław Nowacki, nauki pedagogiczne
- 2002 r. – prof. zw. dr hab. Edmund Trempała, nauki pedagogiczne, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego