Grzegorz Pleszyński to artysta energiczny, niepokorny, całe swe życie przeciwstawiający się konwencjom i konwenansom. Nie dąży do konkretnego celu, wciąż wyznacza sobie zadania i poszukuje inspiracji. Artysta lubuje się w tworzeniu instalacji i kolaży – odzwierciedlających chaotyczną rzeczywistość oraz performance?ach, dzięki którym dopasowuje formę artystyczną do pędu i ruchu świata. Najważniejszą jakością w sztuce performance jest dla Pleszyńskiego możliwość ukazania dynamiki świata, której nie potrafi oddać statyka obrazu. Poprzez sztukę performance Pleszyński nie zamyka się w pracowni, lecz szuka kontaktu z odbiorcą, pragnie zainspirować go do myślenia oraz znalezienia własnej drogi poznania.

Jakości, które najbardziej fascynują Pleszyńskiego to dynamizm, ruch i zmiana ? dlatego nie zamyka się on w ramach sztuki wizualnej, ale wychodzi poza nią i próbuje swych sił również w muzyce. Efektem tych prób jest projekt muzyczny Pot One Tea, który stworzył wspólnie z Ann No?l i Arturem Maćkowiakiem. Sam Pleszyński nazywa go ?performancem dźwiękowym?, w którym rock?n?roll, ballada, pop, eksperymentalne dźwięki, improwizacje i słowo splatają się w jedną psychodeliczną kompozycję. Dźwięk fascynuje Pleszyńskiego ze względu na swą zmienność i nieuchwytność, a instrumentem, który wykorzystuje, nie tylko w projektach dźwiękowych, ale i wizualnych jest gitara ? symbol buntu i wyzwolenia

Działania artystyczne to tylko jedna z dziedzin, którą zajmuje się Pleszyński ? od lat angażuje się również w działalność społeczną i dydaktyczną ? tworząc artystyczne projekt z więźniami, dziećmi oraz osobami niepełnosprawnymi. Dzięki swej sztuce dzieli się doświadczeniami oraz stara się pomagać innym.

Jednym z głównych projektów artysty jest Antydepresyjna Szkoła ? program walczący ze stresem w szkole. Pleszyński przez 30 lat pracował jako nauczyciel, poznając w ten sposób polskie szkolnictwo “od środka?. Jego stan, zdaniem artysty, jest fatalny ? cechuje go anachronizm, niczym XIX-wieczną instytucję ? przestarzałą i nieprzystosowaną do wymagań współczesnej młodzieży. Restrykcyjny system zakazów i nakazów stosowany przez szkołę sprawia, że staje się ona dla uczniów ?obozem karnym?, którzy co dzień doświadczają stresu, presji, nudy i schematyzmu. W programie Antydepresyjnej Szkoły co roku bierze udział przynajmniej kilkadziesiąt szkół i przedszkoli.

W 2009 roku Pleszyński na zaproszenie kolegów-artystów z Berlina opuścił rodzinne miasto i przeniósł się do miejsca, które otworzyło przed nim nowe możliwości. Choć Bydgoszcz jest dla niego miejscem pełnych jedynie wydeptanych już ścieżek, to wciąż chętnie powraca do grodu nad Brdą, by dzielić się nowymi projektami oraz promować berlińskich artystów.