Ludwik Napoleon Louis urodził się w Krzeszowicach (aczkolwiek w karcie meldunkowej dla miasta Bydgoszczy wpisane jest Kalwaria Zebrzydowska) 10 października 1861. Był synem Józefa Tadeusza oraz Ernedtyny Nordfelden-Hitzgen. Ojciec (prawnik i historyk) był pasjonatem Krakowa ? napisał blisko 3000 artykułów oraz kilka książek poświęconych grodowi Kraka. W uznaniu zasług na polu propagowania wiedzy o Królewskim Mieście został w 1877 roku nobilitowany (,,uszlachcony?)? przez cesarza Franciszka Józefa i nadano mu herb ,,Wawel?. Od tego momentu Ludwikowi przysługiwało nazwisko dwuczłonowe Louis-Wawel.

Naukę gimnazjalną rozpoczął w rodzinnym miasteczku, a potem kontynuował w Krakowie. Był dzieckiem o trudnym charakterze i usposobieniu. Oddanie na prywatną stancję o ,,troszkę zaostrzonym rygorze? nie utemperowało krnąbrnego Ludwika. Spowinowacony z rodziną Louis (przyszły admirał Cesarskiej Floty oraz współpracownik Piłsudskiego) Juliusz Franciszek Ripper zaproponował, jako środek wychowawczy, posłanie Ludwika do Akademii Morskiej. Tak znalazł się w Akademii w Fiumie (obecnie Rijeka ). Niestety i tu młody Wawel przysparzał kłopotów natury dyscyplinarnej i podobno był cieleśnie karcony osobiście przez własnego ojca. Jednak ratował go fakt, iż był dobrym studentem i kadetem. Ukończył Akademię Morską przedterminowo i dnia 1 lipca 1880 roku uzyskał na odchodnym stopień kadeta morskiego II klasy (pol. bosman podchorąży). W 1885 roku, po odbyciu wymaganego regulaminem floty 1. rejsu został awansowany na pierwszy stopień oficerski Korvettenleutnanta (pol. podporucznik marynarki) i rozpoczął karierę w Flocie Cesarskiej (odbył rejs szkoleniowy na statku ,,Fasada? m. in. do Ameryki Południowej, pisał listy z podróży, jak i poszukiwał śladów polskości.

Do roku 1914 przeszedł wszystkie szczeble administracyjne i liniowe w służbie. Był m. in. attache morskim w Wielkiej Brytanii (od 1904 roku). Dowodził okrętami różnej klasy, w tym krążownikiem ,,Kaiser Karl V? (1910), czy pancernikiem ,,Apad? (1909) oraz “Erzherzog Ferdinand Max” (1911). Na rok przed wybuchem I wojny światowej został zastępcą przewodniczącego Komitetu Technicznego Marynarki Wojennej. Lata wojny spędził na stanowisku komendanta bazy wojennej w Puli nad Adriatykiem. W roku 1917 otrzymał ostatni awans na stopień wiceadmirała.

Po 1918 roku zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Podobno był przewidziany na dowódcę Marynarki Wojennej. Jednak już w roku 1920 został oddelegowany do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych, co w praktyce oznaczało brak przydziału służbowego. Pracuje w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, jako delegat Rządu przy Międzynarodowej Komisji Do Spraw Żeglugi na Odrze. W myśl Dziennika Personalnego nr 70 z 1923 roku został zatwierdzony w stopniu wiceadmirała i z dniem 7 listopada tegoż roku przeniesiony w stan spoczynku.

Na emeryturze osiadł w naszym mieście. Od 29 maja 1929 na pewno mieszkał przy ulicy Cieszkowskiego 17 pod numerem 1 (dom należał do A. Paskudy). I w tym lokalu, niewykluczone, że m. in. na wieść o wcześniejszej śmierci swej siostry Adeli, dnia 15 grudnia strzałem w skroń pozbawił siebie życia. Zwłoki początkowo przewieziono do kostnicy przy ulicy Szubińskiej, by następnie pochować ciało admirała na nowo powstałym ówcześnie cmentarzu wojskowym przy ulicy Ludwikowo, 18 grudnia tegoż roku.

2 grudnia 2010 r. jego nazwisko zawisło pomiędzy jedenastoma innymi na tablicy, upamiętniającej polskich, wybitnych absolwentów Akademii Morskiej w Rijece. Był Wawel za życia odznaczony licznymi orderami m. in. Austro-Węgier, Grecji i Włoch. Otrzymał również Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia:

1. Z. Machaliński, Admirałowie polscy 1919-1950, Warszawa 1993, s. 36-40,

2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z dnia 07.11.1923 r. s. 737,

3. Polski Słownik Biograficzny, t. XVII, 1935, s. 573-574,

4. Książka Adresowa Miasta Bydgoszczy: na rok 1933, s. 328,

5. ,,Dziennik Bydgoski?, 16.12.1934, nr 289, s. 16.