Nienaturalnie duże, przybrudzone, z obdartą nogawką ?portki? od 2007 roku są stałą ozdobą kamienicy przy placu Wolności 4. Gdy podejdziemy bliżej, zauważymy również tablicę pamiątkową, z której dowiadujemy się, że to tu przez 50 lat żył i tworzył Andrzej Nowacki. Rzeźba ?Dżinsy Andrzeja? autorstwa Piotra Wagnera odsłonięta została w 11 rocznicę śmierci artysty, jako hołd złożony niezwykle zasłużonemu dla bydgoskiej sztuki malarzowi.

?Dżinsy Andrzeja? nawiązują do najbardziej znanego cyklu artysty – ?Udżinsowieni?, którego głównym motywem są niebieskie spodnie. Dżinsy były dla Andrzeja Nowackiego symbolem czasów, symbolem wolności i młodości, ale z drugiej strony również metaforą podporządkowania się modzie i kulturowym schematom.

Andrzej Nowacki był artystą niezwykle utalentowanym – malarz, grafik, rysownik, plakacista, ilustrator książek ? budujący historię bydgoskiej sztuki. Choć robił dyplom z malarstwa sztalugowego i monumentalnego, warunki życiowe pozwoliły mu w początkowych latach pracy twórczej jedynie na grafiki. Powstała wtedy seria ukazująca dramat współczesnego człowieka, ukazanego w warunkach dramatycznych i ekstremalnych. “To człowiek uwarunkowany zewnętrzną sytuacją, człowiek wobec tłumu, śmierci i życia, ale psychicznie wolny, walczący o swoją indywidualność. Dramat egzystencjalny wyznaczała ekspresyjna deformacja postaci i metaforyczny skrót.” – pisze Elżbieta Kantorek.

W latach 70. artysta zamyka swój okres graficzny i wtedy właśnie powstają jego pierwsze prace na płótnie. Cykle takie jak ?Udżinsowieni? czy ?Gazetka ścienna? to prace wieloznaczne, metaforyczne, a przy tym niezwykle realistyczne. Posługiwał się on ograniczoną gamą barwną, najważniejsza była dla niego treść, zaś forma ? prosta i skondensowana ? była tylko sposobem jej przekazania. Na początku lat 90. maluje cykl ?Kroniki sejmowe? ? wielkoformatowe, aluzyjne obrazy, będące komentarzem do ówczesnej sytuacji społecznej. Na rok przed śmiercią Andrzej Nowacki rozpoczyna wraz z synem Adamem pracę nad “portretem bydgoszczan własnym”, czyli tak zwaną “Alegorią Bydgoską”, której nie zdążył już ukończyć.

?Żyję życiem mojej epoki, chciałbym ją rozumieć, być jej bliskim i interweniować w jej problematykę? – mówił w wywiadzie udzielonym Zofii Nowickiej-Turwidowej. Przez swoją sztukę starał się realizować te zamierzenia, ukazując człowieka w odniesieniu do współczesności: jej przemian, problemów, wyzwań i możliwości.

Urodził się 7 maja 1938 roku w Wilnie. Uzyskał dyplom z zakresu malarstwa w pracowni profesora Juliusza Studnickiego w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Do 1983 roku był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, w latach 1981-1983 prezesem ZPAP Okręgu Bydgoskiego, współzałożycielem i członkiem Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików w Warszawie oraz Oddziału w Bydgoszczy. Andrzej Nowacki to autor 39 wystaw indywidualnych ? 26 w kraju i 13 za granicą oraz uczestnik kilkudziesięciu wystaw międzynarodowych w prezentacji sztuki polskiej w 32 krajach. Był laureatem 62 nagród artystycznych, posiadaczem wielu odznaczeń z zakresu kultury. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy, a także w instytucjach kultury, galeriach i muzeach między innymi w Australii, Brazylii, Danii, Francji, Holandii, Kanadzie, Rosji czy USA. Zmarł w Bydgoszczy 4 maja 1996 roku.