Urodził się w Wierzbinie, w powiecie miechowskim w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Ukończył szkołę średnią w Warszawie i tam też rozpoczął studia w Szkole Inżynierskiej, które przerwał pobyt w więzieniu za udział w kółkach samokształceniowych. Po zwolnieniu przeniósł się do Krakowa, gdzie studiował matematykę i filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mając 21 lat zaczął pisać teksty do czasopism ? warszawskich, lwowskich czy krakowskich ? które podpisywał, dodając do nazwiska rodowy przydomek Grzymała.

Mimo iż w dwudziestoleciu międzywojennym Warszawa i Kraków były najważniejszymi w kraju ośrodkami kulturalnymi i artystycznymi ? w 1922 roku Adam postanowił przenieść się do Bydgoszczy. Przebywał tu z przerwami na dłuższe wyjazdy do Warszawy niemal przez całe lata 20. i 30.

Zapytany o motyw wyboru miasta twierdził, że ?pociągała go ziemia, na której siedzieli i pracowali jego przodkowie, że brał pod uwagę znaczenie polityczne i strategiczne regionu […] wreszcie, że dostrzegł tu dogodne warunki dla spokoju, niezbędnego w pracy literackiej?.

I rzeczywiście, odnalazł tu upragniony spokój ? w Bydgoszczy zajmował się przede wszystkim pracą literacką. Tu powstawały jego komedie, farsy oraz wszelkie teksty krytyczne, które ukazywały się w najważniejszych krajowych pismach pod pseudonimami Quis, Mus, Franciszek Wierzbiński czy Jan z Marnowa.

Adam Grzymała-Siedlecki przebywając w grodzie nad Brdą oprócz pracy literackiej i krytycznej pochłonięty był kulturalnym rozwojem Bydgoszczy. Zdaniem autora ?Historii Bydgoszczy? to właśnie Adam Grzymała-Siedlecki wniósł przeświadczenie o doniosłej roli sztuki w życiu miasta i regionu. W sposób aktywny uczestniczył w życiu kulturalnym i umysłowym Bydgoszczy jako inicjator i animator imprez artystycznych. Pracował nad szkicem odtwarzającym dzieje miasta od czasów najdawniejszych. Zaangażował się również w sprawę włączenia Bydgoszczy do województwa pomorskiego i przeniesienia do niej władz wojewódzkich z Torunia, czemu dał wyraz w broszurce polemicznej ?Pomorze czy Toruń? wydanej w 1937 roku.

Przez wiele lat ściśle współpracował z Bydgoską Biblioteką Miejską oraz przyjaźnił się z jej wieloletnim dyrektorem ? Witoldem Bełzą. W ciągu swojego życia przekazał w darze bydgoskiej książnicy około pięciu tysięcy pozycji książkowych oraz dokumentów, między innymi kilkanaście książek z poronińskiego księgozbioru Włodzimierza Lenina oraz swe rękopisy i zbiór korespondencji z najwybitniejszymi postaciami polskiej kultury (między innymi Stanisławem Przybyszewskim, Gabrielą Zapolską, Ludwikiem Solskim czy Mieczysławą Ćwiklińską).

Nieocenione są również zasługi Adama Grzymały-Siedleckiego dla bydgoskiej teatrologii: po wojnie pracował jako wykładowca oraz dyrektor Bydgoskiej Szkoły Dramatycznej oraz reżyser i kierownik literacki teatru w Bydgoszczy ? dzięki czemu nadano mu tytuł Honorowego Członka Rady Teatralnej. Zdaniem Siedleckiego teatr dynamizował życie miasta – ?dzięki teatrowi Bydgoszcz więcej daje, niż jej dają?.

Niewątpliwie Bydgoszcz urzekła Adama Grzymałę-Siedleckiego. W rozmowie z Turwidem stwierdził: ?Szczególnie dobrze czułem się wśród Wielkopolan czy Pomorzan [?] Szło mi o takie miasto, które by mnie nie odrywało od pracy [?] W Warszawie nie zdołałbym napisać tego wszystkiego, com napisał tu [?] przywiązałem się mocno do Bydgoszczy, zawdzięczam jej dużo. Zawsze okazywano mi tu życzliwość, nie raz jeden przychodzono z pomocą?.

Z Bydgoszczy wyjechał w 1934 roku, jednak powrócił tu po wojnie i został już do końca swych dni. W pierwszą rocznicę śmierci, w mieszkaniu artysty otwarta została Izba Pamięci Adama Grzymały-Siedleckiego przy ulicy Karola Libelta 5/10. Obecnie mieszczą się w niej niewielkie pomieszczenie czytelni teatrologicznej oraz muzeum poświęcone pisarzowi.